top of page

De niet-met-de-fiets vakantie


Deze week waren wij met het hele gezin in de Dordogne, zonder fiets.

We hebben er veel over zitten dubben of we wel of niet de fietsen zouden meenemen; het lijkt namelijk zo’n mooie streek om te gaan fietsen.

Na ons avontuur van vorig jaar in Normandie ben ik ook wel een beetje huiverig geworden voor het fietsen in Frankrijk. Lees hier waarom. Uiteindelijk zijn we tot de conclusie gekomen dat dit een vakantie zonder fiets zou worden. Bij aankomst had ik eigenlijk meteen spijt; het is hier zo mooi! De wegen slingeren hier over de heuvels en rond elke bocht is wel iets nieuws te ontdekken, je gaat zo van het ene middeleeuwse dorpje naar het volgende. In ons geval met de auto, en dat veranderde mijn perspectief toch wel. Je mag namelijk op deze rondslingerende landelijke wegen 80 of 90 km/u rijden, en dat doet iedereen dus ook, inclusief het vrachtverkeer. Wat in Nederland en België de normaalste zaak van de wereld is, is hier onbestaand, namelijk een fietspad wat afgescheiden is van de weg. Het is niet dat ze er helemaal niet zijn. In de dorpskernen vind je vaak een verhoogd pad langs de weg wat ik als voetpad zou aanmerken maar waar aangegeven staat dat het voor fietsers is, met op elke straathoek dus een op- en afrit. Nu is dat op zich mooi, maar in de dorpskernen mag je met de auto maar 30 km/u, dus daar zou ik me minder druk maken om op de weg te fietsen.

Stilzitten is niet mijn ding, en als je niet kan gaan fietsen, dan ga je wandelen. Het blijkt dat dat hier geweldig kan. Er zijn eindeloze bossen en uitgestrekte velden. Ook in de verschillende dorpjes kan je heerlijk rondstruinen, en er zijn kasteeltuinen met vele wandelpaden en bijbehorende adembenemende vergezichten. De batterijen zijn weer bijna opgeladen en volgende week gaat het dan ook weer gewoon over fietsen, maar voor nu ga ik nog even genieten van mijn niet-fiets-vakantie.

36 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven
bottom of page